A Galician-Portuguese song from the “Cantigas de Santa Maria”, compiled at the court of Alfonso X. The collection was compiled in 1270–1284.
Original Galician-Portuguese text
medo.
Por fol tenno...
Read more
|
A Galician-Portuguese song from the “Cantigas de Santa Maria”, compiled at the court of Alfonso X. The collection was compiled in 1270–1284.
Original Galician-Portuguese text medo. Por fol tenno... Read more
A Galician-Portuguese song from the “Cantigas de Santa Maria”, compiled at the court of Alfonso X. The collection was compiled in 1270–1284.
Original Galician-Portuguese text medo. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança, ca noss' esforç' é nos medos e nas coitas amparança. Desto direi un miragre que conteu no mõesteiro de Burgos, e se m' oirdes, direi-vo-lo tod' enteiro, que mostrou Santa Maria por toller med' e fazfeiro da moça que avia tod' esto sen dovidança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... Costum' é que as menas que ena orden criadas son, que grandes travessuras fazen algas vegadas; poren freiras que as guardan lles dan, per que castigadas sejan e non façan cousas per que caian en errança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... Onde daquesto avo que ha moça fazia amiud' i travessuras que pesavan a ssa tia; e castigava-a ende, ca mayor ben lle queria ca ssi nen a outra cousa. E porende, sen dultança, Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... Atan gran medo avia dela, que sol non ousava apparecer u a visse quand' alga vez errava. E a ffreira da parte a feri' e castigava, e da outra lle fazia muit' algu' e muita criança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... Onde un dia ll' avo que fez mui gran travessura, por que aquela sa tia ouve dela gran rancura e buscou-a por feri-la; mas ela, por sa ventura bõa, foi-ss' aa omagen da Virgen sen demorança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... E chorando e tremendo diss': «Ai, Virgen groriosa, acorre-m' a esta coita tu que es tan piadosa que acorre-los coitados; poren, Sennor preciosa, fais que est' erro que fige que cáia en obridança Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... De mia tia, que aquesto nunca lle venna emente.» Respos-ll' enton a omagen manss' e en bon contente: «Aquesto que me tu rogas farei eu de bõa mente, tanto que oi mais teu feito non[o] metas en balança.» Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... Desto que diss' a omagen foi a moça espantada, pero recebeu esforço de que foi mui conortada; e pois vo outro dia, ssa tia a ouv' achada, e depois que soub' o feito, ouve na Virgen fiança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... E a [ssa] sobrynna logo pera ssa casa levou-a, e des ali adeante amou-a muit' e onrrou-a, e en logar de com' ante a feria, faagou-a, e do que sabor avia fez-ll' end' amor e pitança. Por fol tenno quen na Virgen non á mui grand' asperança... Close
|
||