Eight songs on poems by Arne Garborg. Other songs from the same verse cycle are listed under EG 152.
1. The Enticement
2. The Young Maiden
3. Blueberry Slope
4. The Tryst
5. Love
6....Read more
To create playlists and add recordings to your music collection, register and become a Classical Music Club member.
Register
Song Cycle “Haugtussa” for voice and piano, Op. 67Download sheet music
Eight songs on poems by Arne Garborg. Other songs from the same verse cycle are listed under EG 152.
1. The Enticement 2. The Young Maiden 3. Blueberry Slope 4. The Tryst 5. Love 6....Read more
Eight songs on poems by Arne Garborg. Other songs from the same verse cycle are listed under EG 152.
1. The Enticement 2. The Young Maiden 3. Blueberry Slope 4. The Tryst 5. Love 6. Kidlings’ Dance 7. Hurtful Day 8. At the Brook Original sung texts 1. Det syng — Arne Garborg Aa veit du den Draum, og veit du den Song, so vil du Tonane gøyme; og gilja det for deg so mang ein Gong, rett aldri so kann du det gløyme. Aa hildrande du! Med meg skal du bu; i Blaahaugen skal du din Sylvrokk snu. Du skal ikkje fæle den mjuke Nott, daa Draumen slær ut sine Vengir i linnare Ljos enn Dagen hev aatt og Tonar fraa stillare Strengir. Det voggar um Li, det svævest av Strid, og Dagen ei kjenner den Sæle-Tid. Du skal ikkje ræddast den Elskhug vill, som syndar og græt og gløymer; hans Famn er heit og hans Hug er mild, og Bjørnen arge han tøymer. Aa hildrande du! Med meg skal du bu; i Blaahaugen skal du din Sylvrokk snu. 2. Veslemøy — Arne Garborg Ho er mager og myrk og mjaa Med brune og reine Drag Og Augo djupe og graa' Og stilslegt, drøymande Lag. Det er som det halvt um halvt Laag ein Svevn yver heile ho; I Rørsle, Tale og alt Ho hev denne døyvde Ro. Under Panna fager, men laag Lyser Augo som bak ein Eim; Det er som dei stirande saag Langt inn i ein annan Heim. Berre Barmen gjeng sprengd og tung, Og det bivrar um Munnen bleik. Ho er skjelvande sped og veik, Midt i det ho er ven og ung. 3. Blåbær‑Li — Arne Garborg Nei sjaa, kor det blaaner her! No maa me roe oss, Kyra! Aa nei, slike fine Bær, og dei, som det berre kryr a'! Nei Maken eg hev kje sét! Sùmt godt her er daa til Fjells. No vil eg eta meg mett; her vil eg vera til Kvelds! Men kom no den Bjønnen stor! - Her fekk bli Rom aat oss baae. Eg torde kje seia eit Ord til slik ein røsjeleg Vaae. Eg sa berre: "ver so god! No maa du kje vera bljug! Eg læt deg so vel i Ro; tak for deg etter din Hug." Men var det den Reven rau, so skuld' han faa smaka Staven; eg skulde banke han daud, um so han var Bror til Paven. Slikt skarve, harmelegt Sleng! Han stèl baade Kje og Lam. Men endaa so fin han gjeng ... hev korkje Agg hell Skam. Men var det den stygge Skrubb, so arg og so hol som Futen, -- eg tok meg ein Bjørkekubb og gav han ein god paa Snuten. Han reiv sund Sauir og Lam for Mor mi so traadt og tidt; ja sant! um han berre kom, ... skuld' han so visst faa sitt. Men var det den snilde Gut der burte fraa Skare-Bròte, han fekk vel ein paa sin Trut, -- men helst paa ein annan Maate. Aa Tøv, kva tenkjer eg paa! Det lid nok paa Dagen alt... Eg maa til Buskapen sjaa; -- ho "Dokka" drøymer um Salt. 4. Møte — Arne Garborg Ho sìt ein Sundag lengtande i Li; det strøymer paa med desse søte Tankar; og Hjarta fullt og tungt i Barmen bankar, og Draumen vaknar, bivrande og blid. Daa gjeng det som ei Hildring yvi Nuten; ho raudnar heit; -- der kjem den vene Guten. Burt vil ho gøyme seg i Ørska braa, men stoggar tryllt og Augo mot han vender; dei tek einannan i dei varme Hender og stend so der og veit seg inkje Raad. Daa bryt ho ut i dette Undringsord: «men snilde deg daa... at du er so stor!» Og som det lid ti svale Kveldings Stund, alt meir og meir i Lengt dei saman søkjer; og braadt um Hals den unge Arm seg krøkjer, og øre skjelv dei saman Munn mot Munn. Alt svimrar burt. Og der i Kvelden varm i heite Sæle søv ho i hans Arm. 5. Elsk — Arne Garborg Den galne Guten min Hug hev daara; eg fanga sìt som ein Fugl i Snòra; den galne Guten, han gjeng so baus; han veit at Fuglen vil aldri laus. Aa gjev du batt meg med Bast og Bende; aa gjev du batt meg so Bandi brende! Aa gjev du drog meg so fast til deg, at heile Verdi kom burt for meg! Ja kund' eg trolla og kund' eg heksa, eg vilde inn i den Guten vekse; eg vilde vekse meg i deg inn, og vera berre hos Guten min. Aa du som bur meg i Hjarta inne, du Magti fekk yver alt mitt Minne; kvart vesle Hùgsvìv som framum dreg, det berre kviskrar um deg, um deg. Um Soli lyser paa Himlen blanke, no ser ho deg, det er all min Tanke; um Dagen dovnar og Skùming fell: skal tru han tenkjer paa meg i Kveld? 6. Killingdans — Arne Garborg Aa hipp og hoppe og tipp og toppe paa denne Dag; aa nipp og nappe og tripp og trappe i slikt eit Lag. Og det er Kjæl-i-Sol, og det er Spel-i-Sol, og det er Titr-i-Li, og det er Glitr-i-Li, og det er Kjæte og Lurvelæte ein Solskindag. Aa nupp i Nakken, og stup i Bakken og tipp paa Taa; aa rekk i Ringen og svipp i Svingen og hopp-i-haa. Og det er Steik-i-Sol, og det er Leik-i-Sol, og det er Glim-i-Li, og det er Stim-i-Li, og det er Kvitter og Bekkje-Glitter og lognt i Kraa. Aa trapp og tralle, og Puff i Skalle, den skal du ha! Og snipp og snute, og Kyss paa Trute, den kan du ta. Og det er Rull-i-Ring, og det er Sull-i-Sving, og det er Lett-paa-Taa, og det er Sprett-paa-Taa, og det er hei-san og det er hopp-san og tra-la-la. 7. Vond Dag — Arne Garborg Ho reknar Dag og Stund og seine Kveld til Sundag kjem; han hev so trufast lova, at um det regnde Smaastein yver Fjell, so skal dei finnast der i "Gjærtarstova". Men Sundag kjem og gjeng med Regn og Rusk; ho eismal sìt og græt attunder Busk. Som Fuglen, saarad under varme Veng so Blode tippar lik den heite Taare, ho dreg seg sjuk og skjelvande i Seng, og vrid seg Natti lang i Graaten saare. Det slit i Hjarta og det brenn paa Kinn. No maa ho døy; ho miste Guten sin. 8. Ved Gjætle‑Bekken — Arne Garborg Du surlande Bekk, du kurlande Bekk, her ligg du og kosar deg varm og klaar. Og sprytar deg rein og glid yver Stein, og sullar so godt og mullar so smaatt og glitrar i Soli med mjuke Baar'. - Aa, her vil eg kvila, kvila. Du tiklande Bekk, du siklande Bekk, her gjeng du so glad i den ljose Li. Med Klunk og med Klukk, med Song og med Sukk, med Sus og med Dus gjennom lauvbygt Hus, med underlegt Svall og med Svæving blid. - Aa, her vil eg drøyma, drøyma. Du hullande Bekk, du sullande Bekk, her fekk du Seng under Mosen mjuk. Her drøymer du kurt og gløymer deg burt og kviskrar og kved i den store Fred med Svaling for Hugsott og Lengting sjuk. - Aa, her vil eg minnast, minnast. Du vildrande Bekk, du sildrande Bekk, kva tenkte du alt paa din lange Veg? Gjennom aude Rom? millom Busk og Blom? Naar i Jord du smatt, naar du fann deg att? Tru nokon du saag so eismal som eg? - Aa, her vil eg gløyma, gløyma. Du tislande Bekk, du rislande Bekk, du leikar i Lund, du sullar i Ro. Og smiler mot Sol og lær i dit Skjol, og vandrar so langt og lærer so mangt, aa syng kje um det, som eg tenkjer no. - Aa, lat meg faa blunda, blunda! Close Recording discussion |
||
